Actueel
Over de groei van rechtvaardige en duurzame welvaart
dinsdag 19 oktober 2010
U kent dat wel, staand in de supermarkt twijfelt u of u een pak FairTrade koffie zult kopen, of toch maar ecokoffie. Het ene geeft kleine boeren in ontwikkelingslanden een beter inkomen, het andere draagt bij aan een beter milieu. Denkt u. Kan het ook samengaan?‘Duurzame ontwikkeling' leek het antwoord, maar heeft de beloften niet waar gemaakt. We moeten dieper graven. Goed beschouwd draaien duurzaamheid en ontwikkeling om de gemeenschappelijke vraag wat we nu werkelijk van waarde vinden en daarom willen behouden, bereiken en overdragen. Dat is ook de vraag achter welvaart. Echte welvaart kan niet anders dan duurzaam en rechtvaardig zijn. Dat vergt wel een omslag in wat we produceren, hoe we dat doen, wat we consumeren en hoe we ons dagelijks leven inrichten. Het vraagt vooral een fundamentele verandering van hoe we de economie aansturen.
Maar al te veel nadruk op de ‘ingrijpende verbouwing' of een beschavingsverandering houdt te weinig rekening met de grote meerderheid die worstelt met de onzekerheid van het dagelijks bestaan en de nabije toekomst, en die over een duurzame toekomst al helemaal in het duister tast. Die onzekerheid wordt nog aangewakkerd door te ideologische tegenstellingen over de grenzen van duurzaamheid en de noodzaak van groei of juist krimp, innovatie als het antwoord of juist de plicht tot soberheid, met een verwarrende hoeveelheid ‘oplossingen' als gevolg. Om een omslag te bereiken, hebben we die meerderheid juist nodig. Zonder een antwoord op onzekerheid zal het niet lukken.
Het boek Ik heb een ceder in mijn tuin geplant. De groei van rechtvaardige en duurzame welvaart verkent daartoe de mogelijkheden van verbinding en verbeelding: strategische samenwerking over belangen en ideologische grenzen heen, en verbeelding van een duurzaam dagelijks leven en een volwassen economie: een economie van ontwikkeling, meer dan geld en groei. Wat blijkt? Het is al begonnen. Maar we zijn er nog niet.
Titel (onder voorbehoud): Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.
De groei van rechtvaardige en duurzame welvaart.
Auteur: Christiaan Hogenhuis
Uitgeverij: Damon i.s.m. Oikos en Kerk en Wereld
Verkrijgbaar: voorjaar 2011.
De ceder
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant,
gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.
Een binnenplaats, meesmuilt ge, sintels, schillen,
een schimmel die een blinde muur aanrandt,
er is geen boom, alleen een grauwe wand.
Hij is er, zeg ik, en mijn stem gaat trillen,
ik heb een ceder in mijn tuin geplant,
gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.
Ik wijs naar buiten, waar zijn ranke, prille
stam in het herfstlicht staat, onaangerand,
niet te benaderen voor noodlots grillen,
geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen.
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.
Han G.Hoekstra, Verzamelde gedichten, Querido, Amsterdam 1972
Christiaan Hogenhuis, Stichting Oikos
oktober 2010
